Woudsend


Het is nog zeer vroeg als ik bij Halte Maasstraat wacht op tram 4 richting station Rai. En dan begint een lange reis, via WTC, naar Heerenveen. Vervolgens met een snelbus naar Sneek waar ik op het busstation word afgehaald. Er volgt een hartelijk weerzien met een zeer oude vriendin. Maria en ik kennen elkaar nog uit Den Haag, en zij woont dit jaar al weer vijf en twintig jaar in Woudsend.
De laatste keer dat we elkaar ontmoet hebben was in het RevalidatieCentrum aan de Overtoom. In die tijd ben ik nog gekluisterd aan een rolstoel. Dat is nu bijna vier jaar geleden.

Woudsend heeft het skūtsjesilen gewonnen

En één dag is dan altijd te kort om vier jaar bij te praten. Over mijn reis naar ZuidAfrika, een echtpaar uit Woudsend maakte deel uit van het reisgezelschap, over de Rivierenbuurt waar één van haar leermeesters wijlen Prof. Jac. Presser heeft gewoond in zowel de Maas-als de Roerstraat, over het boek van Geert Mak “hoe God verdween uit Jorwerd” (voor Wousend geldt immers hetzelfde), over haar studententijd in Amsterdam, over haar koninklijke onderscheiding, over burgemeester Cohen van Amsterdam, over onze gemeenschappelijke Haagse Kringen uit de Kloosterkerk, etc.

We maken een wandeling door de smalle straatjes van Woudsend waar nogal wat leuke huisjes te koop staan. Wellicht zit er iets voor jou bij oppert ze. Kun je hier ook een bruin broodje half-om kopen is mijn vraag. Ze blijkt ondanks haar lange verblijf in Amsterdam niet te weten wat deze lekkernij is. En een pistoletje osseworst behoort dan ook niet tot de mogelijkheden. Ik blijf dus gewoon in de Rivierenbuurt wonen.

“We hebben gisteren gewonnen” roept zij enthousiast uit als we op een bankje aan het water zitten. Woudsend heeft het skūtsjesilen gewonnen. En na onze wandeling wordt snel op teletext gekeken naar de laatste ontwikkelingen. Het skūtsje van Woudsend heeft die dag strafpunten opgelopen.

We gaan eten in restaurant “’t PONKJE”, gevestigd in de voormalige Doopsgezinde kerk van Wousend. Ik kan dus mijn moeder vertellen dat ik naar de kerk ben geweest.
Na afloop brengt Maria mij naar het busstation in Sneek en begint de terugreis die rond middernacht eindigt bij Halte Maasstraat.
Morgen ga ik weer klunend ergens in de buurt een bruin broodje half-om eten.


Harro van Zijl

P.S.: uiteindelijk heeft Heerenveen dit jaar weer het skūtjesilen gewonnen en in de Rivierenbuurt bestaat onenigheid over de schrijfwijze van “osse(n)worst”.
 

Reageer: klik hier