Appeltje zus, Appeltje zo
Cursus DTP |
In de maanden september, oktober
heb ik acht zaterdagochtenden een DTP-cursus gevolgd.
Reden om deze cursus te volgen wat een verzoek van de (landelijke) Raad van Kerken om een
Digitale Nieuwsbrief over Vluchtelingen op te zetten. En ik vind het wel weer eens leuk om
een cursus te volgen.
En dat betekent op zaterdagmorgen vroeg op om op tijd, dwz 09.00 uur, in de
Watergraafsmeer te zijn. Onze docente Angelique heeft het niet altijd makkelijk met ons
gehad. Bij aanvang van de cursus, bij het eerste kopje senseo, is ongeveer meteen wel
duidelijk wie het vrijdagavond laat heeft gemaakt.
Op de terugweg heb ik in een GrandCafé bij het AmstelStation nog wel eens de diverse
onderdelen van de cursus de revue laten passeren. Een GrandCafé in Amsterdam onderscheidt
zich vooral door de bediening. Om Wim Sonneveld te citeren: “De ene ober ziet je niet
en de ander roept mijn collega komt zo bij u”.
En dan dwalen mijn gedachten regelmatig af naar Den Haag. Eén van de cursisten, Lillian,
komt uit Den Haag en sporen van een vrolijke vrijdagavond zijn bij haar meestal vrij snel
zichtbaar.Den Haag met het prachtige zeer
Haagse Café, de Posthoorn,aan het Voorhout tegenover de Amerikaanse Ambassade. De obers
zien er al duidend jaar hetzelfde uit en de tijd lijkt er prachtig te hebben stilgestaan.
Hoewel, de laatste keer dat ik deze gelegenheid bezocht blijkt de halve uitsmijter van de
menukaart verdwenen te zijn. Is er dan niets meer heilig? |
En in het weekend stappen rond de Dennenweg,
op donderdagavond pokeren in de PalacePub aan het Noordeinde, op zondagavond naar het
jazzcafé BarrelHouse aan hetzelfde Noordeinde voor life dixielandmuziek.
** duidelijk wie het vrijdagavond laat heeft gemaakt **
Eén zaterdagmiddag is medecursiste Marsha zo vriendelijk mij
te helpen het DTP-programma op mijn PC te installeren. En dat levert onverwacht problemen
op.
Een jonge blonde aantrekkelijke vrouw die snel na binnenkomst met een kopje senseo achter
mijn PC zit dat vertrouwt Binky niet. En het gejammer is niet van de lucht.
En als ze even later vertrekt springt hij in de vensterbank om haar na te kijken. En dan
lijkt hij pas gerustgesteld.
Appeltje zus, Appeltje zo, Appeltje ziezo. De cursus op een Apple-computer is voorbij.
Tijdens de 2e Kamerverkiezingen ben ik lid van het stembureau aan de Uiterwaardenstraat.
Opnieuw dwalen mijn gedachten af naar Den Haag. En uiteraard naar De Tegenpartij met zijn
klassiekers. “Geen gezeik, iedereen rijk” en de mooiste: “samen voor ons
eige”
Harro van Zijl
Reageer: klik hier |