2e Pinksterdag uit, altijd lastig bij Kraantje Lek.
 

Als de deelnemers aan de jaarlijkse Zandvoortloop, op 2e Pinksterdag, dit punt hebben bereikt is het nog even stevig aanpoten naar Café Oomstee in de Zeestraat dat het eindpunt is van deze barre tocht.
 
Er is die dag verzameld rond 10.00 uur in de wachtkamer 1e klas van het Centraal Station in Amsterdam. De deelnemers aan deze tocht, ook wel bekend als De Vangrailroute, zijn een
bonte verzameling oudere jongeren, krasse knarren, kroegtijgers en gewone zuipschuiten.
Bij de start is al te zien wie het de avond daarvoor te laat heeft gemaakt.

"de groep Amsterdamse malloten"

En dan vertrekt de groep, zo’n dertig personen, via de Haarlemmerdijk richting Halfweg voor de eerste etappeplaats, café De Herberg in Halfweg. En soms staat daar de koffie reeds klaar, maar van de die mogelijkheid wordt spaarzaam gebruik gemaakt.
 
Op weg naar Haarlem, de blik gericht op de Amsterdamse Poort en de kerkklok die steevast de verkeerde tijd aangeeft. In Café Eten en Drinken, wordt uitgerust, bijgetapt en dan door een aantal sjacheraars, aan de bar, geopperd om de Zandvoortloop als een succes te beschouwen en dat laatste traject maar over te slaan.

"Harro heeft dus weer het hoogste woord"

Niet dus. Bij Kraantje Lek gaan we linksaf. En dan wordt meestal rond 17.30 uur Café Oomstee bereikt. Dus de hoogste tijd voor stoere verhalen. Dan wordt de terugreis naar Amsterdam, uiteraard met de trein, aanvaard.
 
In de trein heeft de conducteur bij mij geďnformeerd of het een groep voetbalsupporters is. Nee hoor, het zijn gewone Amsterdamse malloten met proefverlof. Het is begeleid wandelen.
Zelf heb ik gehele tocht op mijn driewieler afgelegd.
 
Er wacht een reeds bestelde maaltijd in de “Haven van Texel” aan de Zeedijk in Amsterdam. Het eten is aangenaam, mijn tafeldame is charmant gezelschap. En daar ontvangen de wandelaars (nou ja!) een herinneringsmedaille. En er is een beker met de grote oren voor de “diehards” die het vijf keer hebben volbracht. Deze “Tocht der Horecatochten”.
 
Als ik thuis kom en vrolijk zing over “Den Haag, mooie stad achter de duinen” dan weet mij (Rotterdamse) kat Binky wel genoeg. Het was dus weer zo’n 2e Pinksterdag.

 
Harro van Zijl

Reageer: klik hier