Tempoe Doeloe

Aan de voorbereiding kan het niet gelegen hebben. Maar werkelijk alles is misgegaan.
De wet van Murphy is zeer van toepassing geweest.
In april de reis naar Indonesië geboekt bij het Globe-reisbureau in de Maasstraat. In mei overleg met de revalidatiearts in Haarlem en half september mijn prothese laten controleren. Met fysiotherapeut Bas de onderdelen van de reis besproken en keuzes gemaakt om onderdelen te laten vallen. Net als destijds bij de reis naar Zuid-Afrika.
Riskant is het plan Binky te laten logeren bij mijn moeder; immers, twee van die eigenzinnige types. Als dat maar goed gaat.
Vriendin Joke legt mij uit hoe ik in een Internet-café mails naar Nederland kan sturen. En mijn Indonesische student, net begonnen aan zijn stage in het Lucas/Andreas ziekenhuis, leent mij 200.000 rupiah (ongeveer 20 euro) voor de eerste dagen.
En het begint allemaal zo voorspoedig. Als ik mij op zondagmorgen op Schiphol meld bij de incheckbalie blijkt er al een stoel aan het gangpad te zijn gereserveerd en als ik in afwachting ben, om aan boord van het vliegtuig te gaan, word ik opgehaald en mag ik als één van de eerste het toestel in. Dat hebben die lieverds van Globe goed gedaan.
Verder gaat vervolgens alles fout. Bij aankomst in Medan, op Sumatra, moet ik als enige van het reisgezelschap mij melden bij de douane met mijn koffer. Door de wat overtrokken maatregelen rond veiligheid heb ik mijn shampoo uit mijn handbagage gelaten en is die door mijn gehele koffer gaan lekken. En alles is vooraf door mijn moeder zo zorgvuldig ingepakt !
De volgende dag gaat het dan goed mis als ik een akelige, gammele, loopbrug over moet. En tevens een absurd gladde glibberige helling. Dan is feitelijk de reis voorbij. Tijdens het eten is de pijn zo erg dat ik mijn prothese moet afdoen. De woensdag ben ik niet meer in staat te lopen.
Op donderdagmorgen bel ik met Nederland en vraag om hulp. Aan het begin van de middag is er dan het verlossende telefoontje van de ANWB-Alarmcentrale en weet ik dat deze nachtmerrie voorbij is.
Terug in Amsterdam merk ik al vrij snel dat Binky toch wel blij is dat ik terug ben en mijn jeugdliefde ook.
Ga dus nooit goed voorbereid op reis (zeker niet naar Indonesië).

Harro in gelukkiger tijdens in Zuid-Afrika (2005)

Harro van Zijl.

Reageer: klik hier