Zorgvlied op
zaterdagmiddag
We nemen er, zoals altijd, rustig
de tijd voor. Het is dan ook weer lang geleden dat we elkaar
gezien hebben. Dat is echter bij vrienden zelden een probleem.
Het GrandCafé heeft geen broodje half-om op de kleine kaart, dus
wordt het een uitsmijter ham/kaas. We praten over zijn
activiteiten als loopbaancoach, mijn taalcoachschap, onze
wederzijdse familieperikelen, Schoolbank.nl en dan vooral het
Christelijk Lyceum Delft, en meer
Eind maart bevalt zijn jongste dochter Mariska en wordt hij Opa.
Twee vrienden van de middelbare school en nu allebei van
middelbare leeftijd kunnen daar wel om grinniken.
Deze dochter is vorig jaar naar Indonesië, Bali, geweest en
heeft daar een fantastische tijd gehad. En we spreken nog kort
over mijn rampreis en de lopende schadeclaim bij OAD-reizen.
Dan komt het gesprek op het speciale graf op Zorgvlied, met
aarde afkomstig uit Indonesië, waar de as van overledenen kan
worden uitgestrooid. En aangezien het weer deze zaterdag
aangenaam is, besluiten we dat te gaan bekijken. Hij is immers
in Indonesië (Djakarta) geboren.
graf Annie M.G. Schmidt
foto: Jos Wiersema
We lopen zomaar het park in. En
passeren het nieuwe, sinds 2005, grafmonument voor ds J.J.
Buskes, die o.a. gepredikt
heeft in Maranatha Kerk in de
Hunzestraat en even later het graf Annie M.G. Schmidt. We
spreken over haar biografie (“Anna”) van Annejet van der Zijl.
Later leen ik hem deze biografie.
grafmonument ds. J.J. Buskes
foto met dank aan ds. Marten Mulder:
www.dodenakkers.nl
Zo dwalen we rond in dit mooie
park want dat is Zorgvlied ook, om niet te zeggen vooral.
Uiteindelijk is een begraafplaats er voor de levenden. En de
kans dat we het doel van ons bezoek vinden, wordt steeds kleiner
maar dat vinden we deze zaterdag niet erg.
Dan komen we een medewerker van de beveiliging tegen met een
elektrisch karretje en deze is zo vriendelijk ons naar het graf
te vervoeren. We bekijken het even en nemen de diverse
elementen, zo kenmerkend (beplanting, het bankje, de omheining)
voor Indonesië, door. Vervolgens worden we bij de ingang afgezet
en keren huiswaarts.
Het afscheid is vrolijk; we verheugen ons allebei op het
volgende weerzien. Immers, dan is het alom “terrassenweer”.
Harro
Reageer: klik hier
|