Ik stop er mee…

Het is destijds begonnen met een stukje over “Dorpsplein, ons Dorp” zo’n vier jaar geleden. En het eindigt ook weer op dat pleintje.
Niets vermoedend loop ik onlangs met mijn Liefje op een zaterdagavond naar mijn favoriete restaurant, Erna dus, en zie tot mijn verbijstering dat het bankje, mijn bankje, (Tafel 1) naast de bloemenkiosk heeft plaatsgemaakt voor een tweetal afvalcontainers. Er is dus helemaal niets meer heilig.
Ik heb zulke mooie herinneringen aan dit bankje.

foto Lilian - IJff - Bellinga

“Is die manke zwerver er weer” informeert Norbert, medewerker Gall en Gall, als ik via een klant iets heb besteld. Op tafel 1 heb ik altijd spreekuur gehouden; ik woonde immers om de hoek in de Biesboschstraat.
Het is een mooie plek geweest om te mijmeren. In de zon, pilsje in de hand en dan het vrolijke leven aan- en beschouwen.
Nu ben ik dat stekje zelf ook enigszins ontrouw geworden door te verhuizen naar de Alblasstraat. Maar dat geeft het stadsdeel toch niet het recht op die locatie twee afvalcontainers te plaatsen.
De aanleiding is dus plaatsing van de beide containers; de oorzaak is anders. Over de verschillende zaken, mijzelf en de Rivierenbuurt betreffend, ben ik zo ongeveer wel uitgeschreven.
En ik wil niet in herhaling vallen.
In het gastenboek is een reactie op één van mijn columns opgenomen met de aansporing: “Je bent pas afgeschreven als je bent uitgeschreven”. Ik ben nog lang niet uitgeschreven en vertrek ook niet uit de Rivierenbuurt. Er komt alleen een einde aan Halte Maasstraat.
“We spreken mailen of glimlachen naar elkaar” schreef ik aan het eind van mijn introductie van Halte Maasstraat. En dat blijft natuurlijk zo.

Harro van Zijl.
oktober 2008

HARRO, HARTELIJK DANK VOOR JE GENOEGLIJKE COLUMNS,

JOS, NAMENS ALLE ZUIDELIJKEWANDELWEG BEZOEKERS

Reageer: klik hier