Woorden uit de Waalstraat

Optrommelen tijdens het terugblikken
(egoheid der egoheden, alles is egoheid)

Nu 2006 de pijp aan Maarten geeft, blik ik terug en trommel wat herinneringen op over wat ik deed..
Ik kreeg uiteraard een jaarring erbij: midden in de tijd van de Ram werd ik 78.
Ik vernam dat ik al enkele jaren genezen was van m’n beginnende angina pectoris. Dat ik echter voor alle zekerheid toch m’n medicijnen moet blijven slikken: dat kost me dan die rare no-claim.
Ik ging ‘meeliften’ op website zuidelijkewandelweg met Rivierenbuurtse gedichten en herinneringen, met columns, met een kinderverhaal Ilja en de lampenkap (als je naar dit verhaal googlet, vind je het ook tussen allerlei items die lampenkappen willen verkopen: arme, tussen de commercie halfdoodge-drukte Ilja), en met de cyclus: de Anaconda van Amsterdam, over de Zuidas.
In het voorjaar kreeg ik onverhoeds de mededeling van het Nederlands Letterkundig Museum dat ik volgens hun annalen overleden was. Ik overleef sindsdien mezelf. Het hiernataals wacht nog even..
Rond bevrijdingsdag deed ik mee met gedichten aan een expositie van kindertekeningen n.a.v. een Joods kindermonument in de Joubertstraat, en de stadsdeelvoorzitter van Oost zowel als ik las een tekst voor.
Wethouder Erik Koldenhof installeerde me als eerste stadsdeeldichter van ZuiderAmstel. Ik maakte al 4 stadsdeelgedichten: u leest ze op o.a. sites zuidelijkewandelweg en Bolestein (op deze laatste staat ook over m’n ouderlijk huis: Amstelveenscheweg 797).
VU, Het Parool, De Echo interviewden me. Zo deed ook de biograaf van Simon Vinkenoog.
Ik schreef aforismen over vrijheid op Avro Teletekst 313 (‘vrijheid boeit’): Avrorismen noem ik die.
Ik hielp als vrijwilliger o.a. mensen met schaken, met gedichten en proza schrijven. Ik was adviseur voor de stichting Boomschorshuisje.
Ook vrijwilligde ik tot vaak halve werkweken toe als lid van de Raad van Advies voor de stichting Le Pont (ontwikkelingswerk in Benin): marketing en publiciteit, hoofdredactie van hun blaadje, directeur van hun ‘dochter’ PlusPrès. ‘n Klein pilotproject staat op mijn naam: drinkwatervoorziening voor een dorp.
Ik schreef enkele gedichten in een beetje Beninse stijl. Eentje daarvan als nieuwjaarsgedicht:

NIEUW WATER IN BENIN

Zelfs wanneer de put
vol is met nacht,
is het water helder.

Een jonge vrouw
van maanlicht
drinkt de sterren
die er drijven:
een omgekeerde hemel.
Ze tintelen
bitter als tears of pain,
en zout en zuur,
en zoet als tears of joy
op haar tong.

Zelfs wanneer haar slaap
vol is met nacht,
is het leven helder.

Een jonge vrouw
van maanlicht
drinkt de dromen
die er drijven:
een omgekeerd daglicht.
Ze tintelen
als het zingen van vogels,
en blij als bloemen,
en vlinders
op haar dorst.

Op haar naar toekomst
dorstende ziel...

Met dit gedicht wens ik alle lezers
een goed leven in 2007.

Karel N.L. Grazell - Stadsdeeldichter ZuiderAmstel
 

Reageren?: Gastenboek