Verzen

Duits citaat: Rauter (Sicherheitswesen in Nederland).
Enkele beelden uit Openbaringen.

1. En het was in de diepte van de jaren, in de diepte van de vreugdeloosheid, toen nog velen uwer niet waren.
2. En de mensen zeiden dat het daagde in het oosten van de buren.
3. De Orde uit dat oosten bracht de sterken in het land.
4. En men wist dat de Joden moesten lijden, zoals de door velen tot ariër bekeerde Christus had geleden.
5. En welhaast al de mensen in den lande deden hunne arbeid, een iegelijk naar eigen talent en eigen bezigheid. En deden ja en amen.
6. De wachters stalen Joden uit hunlieder huizen. Wagenvoerders brachten Joden naar hunne dood. Soms bewaakten Joden de Joden.
7. In deze wrede tijden dreigde een iegelijk aan anderen een vijand te worden uit plichtsbesef en onmacht.
8. En plicht en onmacht zijn de vreselijkste moordenaren: niet hebzucht, niet afgunst, maar het eetgerei van de plicht, de stomme dommekracht van de onmacht.
9. Een man uit het dagende oosten sprak woorden, zeggende als een grauwe ruiter uit de Openbaring van de Ziener op Patmos:
10. Ich will gerne mit meiner Seele büssen für was ich hier gegen die Juden verbrochen habe. Want ziet, zo haatte hij hen.
11. En verklikkers, misdadigers en goedmenenden verdienden van huisdeur tot huisdeur, van straat tot hongerende straat, hunlieder bloedgeld, hunlieder loon van verraad.
12. En gevluchte leiders spraken hoop en hitsende taal van over het water.
13. En de mensen zeiden: ziet, wij luisteren naar u heimelijk, wij juichen om uwe woorden, wij verkneukelen ons om uwe schimp en scherts.
14. Zo zullen wij, in uwe woorden gewassen, ganselijk zonder zonde zijn.
15. Zo zullen wij goed zijn voor de jaren van onze verloste toekomst.
16. En zeer velen deden hun werk voor de sterken, voor hunne wapenen.
17. En zij werden getroost en zonder schuld.
18. Slechts hier en daar sloop een verzetteling in de donkere schaduw zijner weerbaarheid en hoop. En er was nauw een mens te speuren, die het wilde aanschouwen met zijne van over het water getrooste ogen, nauw een mens die hielp.
19. En toen het dagende eindelijk ten einde was, en het oosten in bloed en puin verkeerde, reisden de leiders van over het water weder naar hunne woonsteden.
20. En zij loofden tot wie zij waren teruggekomen.
21. En swingende feesten kreunden en croonden in den lande.
22. Doch de dagbladen waren tot stervens toe gevuld met oproepen en doodstijdingen over al die weggevoerden.
23. Een enkeling die de sterken had gesteund, kreeg de kogel van de wraak. De anderen leefden voort.
24. In die jaren na de verschrikking is God als een gebroken stad geworden tussen de grenzen van de dood dewelke ons levens heeft gegeven en zal ontnemen.
25. En zo zit ik temidden der mensen als een mens en weet hunlieder maskers, weet het mijne.
26. En schrijvende uit mijn eenzaamheid, tegelijk herkennende en
    erkennende, schrijf ik opdat ik ooit zal zijn gelijk een boom, geplant aan
    een waterbeek, die vrucht geeft op zijnen tijd, en welks blad niet afvalt.’

P.S. Toen ik m’n eerste column hier publiceerde, stelde ik aan stadsdeel Osdorp voor, dat Wim Moerenhout, de grijze dichter van Osdorp, erkenning zou krijgen van datzelfde stadsdeel. Men reageerde en ik kreeg een brief, waarin precies werd verteld op welke wijze men had gedaan.
En zo hoort het ook. Aan CPNB, gemeente Amsterdam en Letterkundig Museum vroeg ik in een latere column of men wat met het stads(deel)dichten wilde doen. Ik iemeelde hun zelfs de column. Men reageerde (nog) niet. Jammer.
Maar ach, zulk niet-reageren maak ik wel vaker mee, zelfs van kerkelijke zijde. ’t Zal
wel in de vervuilde lucht zitten.

Karel N.L. Grazell - eerste Stadsdeeldichter ZuiderAmstel
en de 3e van Amsterdam
 

VERSES by Karel N.L. Grazell

Words from the Waal Straat in Amsterdam

VERSES
German citation: Rauter (German Security Organization in the Netherlands)
Some ideas: from Revelations

1. And it was in the depth of years, in the depth of joylessness, when many of you were not yet around.
2. And people said that it dawned in the East of the neighbours.
3. The Order from the East brought the strong to the country.
4. And they knew that the Jews had to suffer, just like Christ, converted to Aryan by the many, had suffered.
5. And nearly all the people in the country did their work, each to their own talents and their own business. And they said: yes and amen.
6. The watchmen stole the Jews from their homes. The drivers took the Jews to their deaths. Sometimes Jews watched Jews.
7. During these perilous times there was the threat by each towards the others to become an enemy, out of sense of duty and of impotence.
8. And duty and impotence are the most terrible murderers: not greed, not envy, but tools of duty, the silent jack of impotence.
9. A man from the dawning East spoke words, saying as a grey rider from the Revelations of the Seer from Patmos:
10. Ich will gerne mit meiner Seele buessen fuer was ich gegen die Juden verbrochen habe. That is in English: I would like to expiate my soul for what I have done wrong towards the Jews. Look, that’s how much he hated them.
11. And spies, and criminals and do-gooders earned their blood money by going from front door to front door. From street to hungering street, earning wages from betrayal.
12. And fleeing leaders spoke of hope and inciting language from across the waters.
13. And the people said: look, we listen to you clandestine, we cheer your words and we chuckle about your scoffing and banter.
14. This way, cleansed by your words, we will be without sin.
15. This way we will be good for the years of our redeemed future.
16. And many did their duties for the strong ones, for their weapons.
17. And they were comforted and without guilt.
18. Only here and there a resistor slipped through the dark shade of his resistance and hope. And there was hardly a person to be seen who wanted to observe with his, from across the waters comforted eyes, hardly a person who helped.
19. And when the dawning finally ended and the East was bloodied and wrecked, the leaders traveled from across the waters to their homes.
20. And they honoured to whom they had returned.
21. And the swinging parties in the land moaned and groaned and crooned.
22. Yet, the daily newspapers were filled with calls and death announcements about all those who were gone.
23. An individual, who had supported the strong, got the bullet of revenge. The others kept living.
24. During the years after the terror, G’d became like a broken city between the borders of death, which gave us lives and takes it back.
25. And so I sit like a person between the people and know theirs masks, know mine.
26. And writing from my solitude, at the same time acknowledging, I write, so that ever I will be like a tree, planted near a brook, that gives fruit in its time and that’s leaf does not fall.

Translated from Dutch and German by: Bep Gomperts
Date: 01.04.07

Reageren?: Gastenboek