die beproefte spelling

Er lag een hele open dag in m’n brievenbus. Of ik op zaterdag 2 juni maar ’s wilde komen kijken hoe de Anaconda van Amsterdam, die Noord/Zuidlijn, zich al een beetje begon te manifesteren.
Als ZuiderAmstelaar ging ik natuurlijk speciaal naar het aanstaande Metrostation Europaplein. De Open Dag krant in m’n brievenbus had me geschreven dat het station werd gebouwd door Van Hattum en Blankevoort: ‘Dit bedrijf heeft niet alleen jarenlange ervaring met grote beton- en waterwerken, maar ook gewerkt aan de eerste metrolijn in Amsterdam en Rotterdam.’zeker, zeker, en ik heb een balpen en er vraagtekens mee gezet bij dat ‘heeft’en z’n niet-herhaling.
Ze werken met een ‘beproefte bouwmethode.’ Er ‘worden funderingspalen getrilt’, jaja: \t kofschip is niet langs het raam van de schrijver gevaren.
Het was zomer op de voorjaarsdag. Ik wandelde over het terrein van het station en keek de bouwput in. Ik vroeg me even af: werd hier het milieu ondergraven? Maar ach, wie vooruitgang bouwt, vindt de term milieu waarschijnlijk ouderwets: er moet gebouwd worden, desnoods de ganse Randstad vol, en dan de Zandstad en dan de Bandstad. We willen kunnen werken en wonen en winkelen. We willen eten en drinken en hebbenhebbenhebben. We willen de Heilige Maag aanbidden…
Aldus overpeinzende, daalde ik de bouwput in: die grote wond in de grond.
 
Zeventig treden naar beneden.
Naar de diepte van die grote wond in de grond.
Ik verloochende m’n hoogtevrees bij elke trede.
Toen stond ik tussen de damwanden die het zand en de klei tegenhielden.
Ze waren van roestbruin in velerlei vegen als van kunst.
 
Ik speelde er metrootje. Als een kind metrootje.
Ik stond op het perron.
En ik kwam met een metrotrein aanschuiven over de rails.
Ik liet de trein luidkeels toeteren in de tunnel.
Ik wuifde naar de bestuurder die ik was.
Het metrostel stopte.
De deuren gleden open.
Ik stapte in.
De deuren gleden dicht.
En we reden de toekomst in.
 
Beste Fellows Amsterdam, verantwoordelijk voor onder meer de teksten van genoemde speciale open Dag krant… en beste Dienst Infrastructuur Verkeer en Vervoer, projectbureau Noord/Zuidlijn: ik heb aan het begin van m’n column wat geciteerd uit jullie krant. Alleen uit het stukje over het Station Europaplein. Ik hoefde na die halve pagina niet meer: de rest zou wel navenant zijn.
 
Ik vind dat jullie je moeten schamen een krant te maken met zulk Nederlands erin. Heeft: als zelfstandig werkwoord en – weggelaten – hulpwerkwoord (heeft ervaring, maar ook gewerkt). Bedoelte. Getrilt.
Amsterdam verdient beter.

Karel N.L. Grazell

Reageren?: Gastenboek