| Het leven van Anne Frank Anne Frank (haar echte naam is Anneliese Maria Frank) was een joods meisje,
dat op 12 juni 1929 in Duitsland geboren wordt. Ze heeft een oudere zus Margot Frank, zij
is geboren op 16 februari 1926. Op 13 maart 1933 zijn er verkiezingen in Duitsland,
waarbij de Nazis (de aanhangers van Hitler) veel stemmen winnen. Hitler komt aan de
macht. Haar ouders zien voor henzelf en de kinderen geen toekomst meer in Duitsland en ze
vluchten naar Nederland in 1933. Ze groeit tot haar 11e op in Nederland. Vanaf 1940 moeten
alle Nederlanders zich laten registreren en opgeven of hij Jood is of niet.
Er komen steeds meer maatregelen tegen de Joden. Op 29 juni staat er in alle Nederlandse
kranten dat de Duitse bezetter besloten heeft om de Joden over te brengen naar werkkampen
in Duitsland. Margot is een van de eerste die te horen krijgen dat ze naar een werkkamp
moet. Anne hoort van haar vader dat ze gaan onderduiken. Achter het bedrijfsgebouw aan de
Prinsengracht 263 staat een kleiner huis aangebouwd, dat leeg staat. Het heet het
Achterhuis en is het achterste deel van het bedrijf Opekta ( een bedrijf waar suiker voor
jam wordt gemaakt ) waar Otto Frank, de vader van Anne directeur is. Op zes juli 1942
verstoppen zij zich in dat huis. Zij zijn niet de enige.
Samen met Hermann van Daan Petronella van Daan. Zo noemt Anne ze in haar dagboek in het
echt heten ze: Hermann van Pels, Augiste van Pels, Peter van Pels. Later komt er nog
iemand bij. Dat is Fritz Pfeffer. Anne noemt hem in haar dagboek Albert Dussel. Door de
weeks werken er mensen in het bedrijf. Zij mogen niet weten dat zij daar ondergedoken
zitten. Vier mensen weten er wel van:Miep Gies, Bep Voskuijl, meneer Kleiman en meneer
Kugler. Miep Gies zorgde voor het eten door middel van voedsel bonnen en de schoolboeken
voor Margot, Anne en Peter.
Met die voedselbonnen kon je vlees, textiel, brood, melk, boter, diversen, versnaperingen
en algemeen dingen kopen.
Schuilen in het Achterhuis
Ze maken gordijnen voor de ramen en ze moeten heel stil zijn,
zodat de mensen die overdag in het bedrijf werken ze niet kunnen horen. Ze weten dat er
zware straffen staan op het onderduiken. Voortdurend is er angst voor ontdekking. Niemand
weet hoe lang de oorlog zal duren. Anne schrijft regelmatig in haar dagboek. Het wordt
haar beste vriendin. Die noemt ze Kitty. In Nederland zijn er duizenden Joden die willen
onderduiken. Maar onderduiken is moeilijk. Er zijn maar weinig mensen die Joden durven te
helpen, want dat is strafbaar. Joden moeten meestal ook kostgeld betalen, maar de meeste
joden hebben daar niet genoeg geld voor. Meer dan twee jaar lang zit Anne daar onder
gedoken. Twee jaar waar ze nooit naar buiten mag. De onderduikers leven met angst om
ontdekt te worden. De meeste dagen zijn echt vreselijk saai. Soms horen de onderduikers
verhalen over wat er buiten allemaal gebeurt. Miep Gies, de vrouw die er voor gezorgd had
dat ze konden onderduiken, vertelt over de jodenvervolging en over het voedsel, dat steeds
schaarser en duurder wordt. Ze horen ook dat de meeste Nederlanders steeds meer hekel aan
de Duitse bezetter krijgen. Maar bijna iedereen houdt zijn mond, want anders kun je
gearresteerd of mishandeld worden.

tekening Jos Wiersema
De draaikast
Op 6 juli 1942 ging de familie Frank in het Achterhuis wonen.
Ze gingen dan door een grijze deur, de deur die toegang gaf tot het Achterhuis. Later werd
er een kast voor gezet. Anne schreef daarover in haar dagboek: 'Onze schuilplaats is nu
een echte schuilplaats geworden. Mijnheer Kugler vond het namelijk beter om voor onze
toegangsdeur een kast te plaatsen, maar dan natuurlijk een kast die draaibaar is'. In de
kast lagen allemaal mappen, en er hing een kaart boven. Zo leek het een gewone kast. De
kamer van Anne was best wel dicht bij de draaikast.
Onder kantooruren moesten ze helemaal stil zijn in het Achterhuis. Ze mochten geen
schoenen aan hebben, en ze mochten ook niks laten vallen, anders zouden ze verraden kunnen
worden. Haar huisgenoot Peter was even oud als Anne, en Anne was verliefd op Peter. Ze
ging ook vaak naar hem toe, ook al mocht dat niet van haar ouders. Als Anne naar Peter
wou, moest ze eerst de trap op. Als ze de trap op was gegaan, kwam ze gelijk bij de kamer
van Peter. De favoriete plek van Anne was de zolder. Daar kon ze rustig nadenken, en ze
kon daar uit het raam kijken. Anne zat er heel vaak. Op de zolder lagen allemaal
etensvoorraden.
Anne Frank en familie worden opgepakt.
Op 4 augustus 1944 kwamen plotseling 5 mannen het huis van de
familie Frank binnen. Eén van hen in het uniform van de Duitse politie. De andere zijn in
burgerkleren. Waarschijnlijk waren het Nederlandse nazis.
De mannen wisten alles. Victor Kugler moest meekomen. Ze gingen naar boven. Bij de
boekenkast trokken de mannen hun revolver. De kast werd opengemaakt en ze gingen naar
binnen. Alle onderduikers werden ontdekt.
De onderduikers mochten nog wat kleren inpakken. Daarna worden ze in een vrachtauto naar
het gebouw van de Duitse politie gebracht. Later worden ze in een kamp opgesloten. Otto
Frank is de enige die terug komt uit de kampen. Twee maanden nadat hij bij het huis is
teruggekomen, ontvangt hij bericht, dat zijn beide dochters zijn overleden.
De dood van Anne en haar familie
Anne en de onderduikers worden naar een concentratiekamp over
gebracht. Anne leeft een halfjaar. In maart 1945 sterft ze. Anne is een van de zes miljoen
joden die in de oorlog zijn vermoord. In de concentratiekampen zijn Edith, Margot en Anne
overleden. Edith in Auschwitz en Margot en Anne in Bergen-Belsen. Edith was zwak en erg
mager en overleefde dat niet. Margot en Anne in Bergen-Belsen aan vlektyfus. Vlektyfus is
een infectie ziekte.
Haar vader Otto Frank is de enige van de onderduikers uit het achterhuis die het
concentratiekamp heeft overleeft. Als hij terug komt geeft Miep Gies hem Annes
dagboekpapieren. Later is hij ook nog hertrouwd met Elfriede Markovits. Zij was getrouwd
met Heinz Geiringer. Die had het kamp ook niet overleefd. Otto Frank is een paar jaar
geleden ook gestorven. Hij wilde niet naar de toneelstukken kijken en het boek niet lezen
en de film niet kijken.
Het dagboek
Op haar dertiende verjaardag, op 12 juni 1942, kreeg Anne
Frank haar eerste dagboek. Twee dagen later begon ze er in te schrijven. Ze schreef over
haar familie, haar vriendinnen en over haar school. In haar dagboek schreef ze over de
dingen die haar bezighielden, haar angst, over haar huisgenoten, haar verliefdheden, haar
vriendinnen, dat haar vader haar grote voorbeeld was, wat ze in de ogen van haar moeder en
Mevrouw van Daan fout tegenover haar zus, over haar wens om journaliste of schrijver te
worden en over de oorlog.
Hoe het verder ging met haar dagboek
De vader van Anne, Otto, was de enige die het had overleefd.
Op 3 juni kwam hij weer in Nederland aan. Hij ging direct naar het huis van Miep en Jan
Gies. Hij ging bij hen wonen. Na twee maanden ontving hij bericht dat Anne en Margot waren
overleden. Miep wilde de dagboeken aan Anne teruggeven, maar nu ze dood was, gaf ze de
dagboeken aan Otto. Otto was ontroerd. Hij wist niet dat Anne al haar belevenissen in het
Achterhuis zo nauwkeurig had bijgehouden en opgeschreven. Otto typte grote stukken uit in
het Duits en stuurde dat naar zijn moeder in Zwitserland. Hij wilde op zoek naar een
uitgever, maar de oorlog was nog zo vers, dat er geen uitgever te vinden was. Tot er een
stukje geplaatst werd van haar dagboek in een krant: Het Parool. Toen kwamen er uitgevers.
In de zomer van 1947 kwam het dagboek uit in een oplage van 1500 exemplaren. Hiermee had
Otto Annes wens eenmaal een schrijfster te worden in vervulling doen gaan. Al gauw kwam er
een vertaling in het Duits en later ook in het Engels. Nu is het boek in 55 talen
uitgebracht! Er zijn ruim 20 miljoen exemplaren van verkocht. Ook zijn er films en
toneelstukken over gemaakt. Veel straten en scholen zijn naar haar vernoemd. Anne Frank
staat symbool van de zes miljoen Joden die in de Tweede Wereldoorlog zijn vermoord door de
Nazi's. Otto Frank heeft zich zijn verdere leven ingezet om Annes ideeën en idealen te
verspreiden. In 1980 is hij overleden.
De Anne Frank Stichting
De Anne Frank Stichting is op 3 mei in 1957 opgericht. Drie
jaar later werd het Anne Frank Huis geopend als museum. Jaarlijks komen er 908.000
bezoekers uit de hele wereld het Anne Frank Huis bezoeken en is de voormalige
onderduikplek een van de best bezochte musea van Amsterdam.
Jennifer
Reageren? mail Jennifer op: ben.hennie@tiscali.nl
Terug naar de vorige pagina << |